zuster organisaties

De Rode Draad noch Vakwerk zijn gebonden aan een politieke partij. We proberen wel altijd de problemen van prostituees bij de politiek aan te kaarten. Hieronder staat een rede van een vakbondslid (bestemd voor een hoorzitting in De Tweede Kamer, 2005)
Toen prostitutie legaal werd gingen we ervan uit dat het een beroep als ieder ander zou worden met duidelijke regels, goede werkplekken en een sterke vakbond die indien nodig een vuist zou kunnen maken. Inmiddels zijn we zo’n 10 jaar verder en weten we wel beter.

De sekswerkers hebben nog steeds weinig op met organisaties die opkomen voor hun belang om uiteenlopende redenen. Er zijn vrouwen die denken dat het een tijdelijke baan is. Na een paar maanden krijgen ze wel ander werk of pakken ze hun studie weer op. Deze vrouwen komen er meestal na enige tijd achter dat het toch allemaal heel anders is gelopen en dat ze nu een baan hebben waar ze niet in wilden blijven hangen.

Er zijn vrouwen die in massagesalons werken en zich niet met prostituees identificeren en er zijn vrouwen die uit het buitenland komen, de Nederlandse taal niet machtig zijn en niet eens weten dat er een vakbond is. Daarnaast is er nog steeds de angst om bekend te staan als sekswerker waardoor het niet populair is om je naam en adres op te geven.

Komen we echter een vrouw of een groep vrouwen tegen die onze hulp wil inroepen dan speelt er weer een ander probleem. De vrouwen zijn afhankelijk van hun exploitant of raamverhuurder. Zo kwamen we in het raamgebied in Den Haag waar de vrouwen wilden protesteren tegen een verhoging van de raamhuur. De verhuurder zat daar niet mee. Hij zei:’ als het niet bevalt dan ga je maar elders huren. Maar die andere verhuurders denken er net zo over als ik.’ Ook in de clubs en privéhuizen wordt alleen maar over het gat van de deur gepraat als de vrouwen verbeteringen willen. We hebben zelfs meegemaakt dat vrouwen die nog geld tegoed hadden bedreigd en gechanteerd werden. Deze vrouwen waren te bang om verdere stappen te ondernemen.

Het is heel moeilijk om een prettige en betere werkplek te vinden. Bovendien laat je – als je weggaat ook de klantenkring achter die je hebt opgebouwd. Je moet weer helemaal opnieuw beginnen. De meeste vrouwen kiezen in dit geval dan maar eieren voor hun geld.

Bovendien wat is een goede werkplek? Zelfs de bedrijven die als goed bekend staan zijn bij nadere beschouwing ook niet helemaal in orde, bijvoorbeeld qua bedrijfsvoering. In Nederland zit het vol met clubs met zelfstandige ondernemers die van de kamerverhuurder te horen krijgen hoe vaak en hoe lang ze per week moeten werken, hoe vaak ze naar de dokter moeten voor een controle en hoeveel geld ze aan hun klanten mogen vragen voor hun diensten. Sommige kamerverhuurders vragen zelfs het geld van de vrouwen terug wanneer de klant niet geheel tevreden is of iets eerder weg gaat dan afgesproken. Met een beetje pech hangt er ook nog een lijst aan de muur waarop vermeld staat hoe duur oraal contact zonder condoom is. In zo’n bedrijf kun je maar beter niet werken als je daar geen zin in hebt. De klanten daar zijn immers verwend en al je collega’s doen het wel. Het is al een wonder als je een werkplek kan vinden waar een ruimte is die behoorlijke verlichting heeft.

Ook de raamgebieden zitten vol met zelfstandig werkende mensen die alleen maar een raam huren. Bij een bezoek in Leeuwarden hebben we gemerkt wat dat inhoudt. In het hele pand houden zich mannen op die duidelijk geen klant zijn. Bij een bezoek van ons werden we aangestoten, zowat omver gelopen en aangerand. De deuropeningen van de werkplekken worden meestal versperd door zo’n man. Behalve dat deze mannen het onmogelijk maken met de vrouwen te praten komt er meestal wel een exploitant die je bij de arm pakt en je eruit gooit want vrouwen zijn hier niet welkom.

Leeuwarden is hiervan een voorbeeld maar ook in Doetinchem, Haarlem. In vele bij verenigingen aangesloten luxe clubs zijn we niet welkom.

Na alle ellende wil ik toch ook nog iets positiefs vermelden. In de stad Rotterdam is een adviesgroep prostitutie opgericht. Hierin praten OOV, GGD, prostitutie maatschappelijk werk Sozawe, Rode Draad, en Bestuursdienst regelmatig met elkaar. Inmiddels is bereikt dat sekswerkers recht hebben op bijstand als dit nodig is. Ook wordt het vrouwen die zelfstandig vanuit hun huis willen werken niet nodeloos moeilijk gemaakt door een vergunning van ze te eisen. Vele organisaties doen hier veldwerk waardoor de vrouwen meer informatie krijgen dan andere delen van het land . We hebben het een keer meegemaakt dat een verkeersagent ons aanmoedigde om snel te gaan kijken in een bordeel met Russische en Litouwse vrouwen die daar vreselijk in de problemen zouden zitten.

Om een lang verhaal kort te maken, in Nederland heb ik nog niet één bordeel gezien waar alles tip top geregeld is en wat betreft de vrouwen, die zijn zo afhankelijk dat ze geen lid durven  worden van een vakbond . Laten we dit veranderen word lid samen staan we sterk.

Norma Jean Almodovar, activiste/prostituee en ooit kandidaat voor het gouverneurschap van Californie. Leuze: Cut the Red Tape: weg met de bureaucratie

Norma Jean Almodovar